In het gelaat
van de ander,
ontdek ik God,
het leven en
mezelf.
Levinas
Saima,
de kleine boodschapper.
Het was een bijzonder geschenk om Saima te mogen ontmoeten, daar in het verre Bangladesh.
En dat zij mij heeft uitgekozen, alsof ze me zachtjes liet weten dat onze paden met een reden samenkwamen.
Dat we een reis zouden maken — een reis die zich over jaren zou uitstrekken.
Zij, volledig zichzelf in haar puurheid. Ik, haar volgend met mijn camera, verwonderd en geraakt.
Het blijft bijna ongrijpbaar hoe een meisje met zo’n ernstige verstandelijke beperking mij precies kon geven waar ik zo diep vanbinnen naar zocht.
Zonder woorden, zonder uitleg — alleen via gevoel.
Zij spiegelde mijn trauma’s met een helderheid die ik zelf niet kon bereiken, en gaf mij de mogelijkheid om ze vast te leggen, beeld voor beeld.
In die stille verbinding, in die oprechte aandacht voor elkaar, ontstond iets bijzonders. Een serie die niet alleen zichtbaar is, maar voelbaar — die je raakt, recht in het hart. En die mij inzichten heeft geschonken die ik zo hard nodig had.
Dank je wel, lieve Saima.
Namens mij — en namens iedereen die door jouw aanwezigheid geraakt mag worden.
